Podczas I wojny światowej reskryptem C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Białej z 13 października 1911 na własną prośbę został przydzielony do C. K. IV Gimnazjum w Krakowie. Uczył tam języka łacińskiego i historii. W całym roku szkolnym 1917/1918 przebywał na urlopie dla poratowania zdrowia. Rozporządzeniem Eks. Rady Szkolnej Krajowej z 16 sierpnia 1918 został przeniesiony z IV Realnego Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie do C. K. V Gimnazjum w Krakowie. Do 1918 formalnie pozostawał profesorem C. K. VII Gimnazjum we Lwowie. Został odznaczony Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych.
Już po odzyskaniu przez Polskę niepodległości u zarania II Rzeczypospolitej decyzją RSK z 10 września 1919 został przeniesiony z krakowskiego V Gimnazjum do VII Państwowego Gimnazjum w Krakowie. Tam od grudnia 1920 przebywał na urlopie z powodu przeniesienia, a decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego z 6 marca 1921 został zwolniony ze służby w Małopolsce dla objęcia czynności dyrektora progimnazjum w Kościerzynie. Później pracował w Państwowym Gimnazjum w Zakopanem, ucząc tam łaciny i greki, a od 1 września 1924 do 1 stycznia 1926 sprawując stanowisko kierownika tej szkoły. Następnie, od 1926 był kierownikiem w Prywatnym Gimnazjum Sanatoryjnym im.