Maria de Dominici (ur. 6 grudnia 1645 w Birgu, zm. 18 marca 1703 w Rzymie) – maltańska rzeźbiarka i malarka barokowa, tercjarka karmelitańska.

Życiorys Urodziła się we Birgu na Malcie, w artystycznej rodzinie. Jej ojciec był złotnikiem, a dwóch z jej braci – Raimondo i Francesco – zostało malarzami. Pobierała nauki u Mattii Pretiego. Tworzyła przenośnie figurki religijne wykorzystywane w procesjach, takie jak figurka Ecce Homo z drewna i papier mâché, którą odnotowano w użyciu w Wielki Piątek 1675 roku. Z większych rzeźb religijnych, które powstały na Malcie, zachowała się do współczesności jedynie Najświętsza Maria Panna w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej, choć proweniencja dzieła nie została potwierdzona. Jej najwcześniejszy zachowany obraz Nawiedzenie znajduje się w parafii Żebbuġ. W kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej odkryto z kolei pracę Beato Franco, w której widać wpływ Pretiego. Na obrazie została później domalowana kolejna postać przez Antonia Zammita. Choć w innych maltańskich kościołach znajdują się prace rzekomo namalowane przez de Dominici, istnieją przesłanki, które podważają jej autorstwo.