Zwróciła również uwagę na nieścisłości związane z przywoływanym w „New York Timesie” i „Gazecie Wyborczej” zamachem na Chmielnej, w trakcie którego Niuta miała zastrzelić dwóch gestapowców, a trzeciego ranić (rannego miała zastrzelić potem w szpitalu wraz z pilnującym go policjantem). Odwołując się do książki „Akcje zbrojne podziemnej Warszawy 1939-1944” Tomasza Strzembosza, Rowińska zwróciła uwagę, że była to akcja przeciwko agentom (współpracownikom) gestapo, a nie jego funkcjonariuszom, a także, że była to akcja specgrupy Sztabu GL, a nie samej Niuty. Przywołując natomiast relację członka specgrupy Sztabu Głównego GL Jerzego Duracza zachowaną w Archiwum Żydowskiego Instytut Historycznego wskazała, że akcja ta wymierzona była przeciwko żydowskim współpracownikom gestapo. Rowińska w swoim artykule postawiła tezę, że zamach mógł mieć miejsce nie na Chmielnej, ale przy Alejach Jerozolimskich (zamach na żydowskich agentów gestapo – Tadeusza i Marię Rembowskich) i że przywołana w amerykańskim dzienniku historia o rzekomym zastrzeleniu potem nazisty, jak i pilnującego go policjanta – nie znajduje pokrycia w znanych kronikach policyjnych.