Po powrocie do Austrii przyjął pracę w Federalnym Instytucie Badań Leśnych. W 1956 zaczął pracować jako wykładowca na Uniwersytecie w Innsbrucku, w 1968 został profesorem zwyczajnym. Do końca życia, również po przejściu na emeryturę, pracował naukowo i publikował. Zmarł w wieku 78 lat po serii zawałów serca.
Praca naukowa Był autorem lub współautorem 116 publikacji. Zebrał około 25 tys. okazów grzybów. Jego pierwsza publikacja Über das Massenauftreten von Formen der Gattung Morchella auf Waldbrandflächen została opublikowana w czasopiśmie Sydowia w 1950 r. Jego prace dotyczyły głównie taksonomii, chemii i toksyczności grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales), zwłaszcza z rodzaju Cortinarius. Zajmował się także ekologią i mikoryzą. Miał duży wkład w utworzenie serii przewodników mykologicznych Kleine Kryptogamenflora von Mitteleuropa. W szczególności jego Blätter- und Bauchpilze z 1953 r. (Agaricales i Gastromycetes) miał wiele wydań, zarówno w oryginalnym języku niemieckim, jak i w tłumaczeniach. Opisał w niej 3150 gatunków grzybów. Druga poważna praca to opracowanie gatunków grupy Discomycetes.