Stanisław Sałek (ur. 13 lutego 1891 w Posiłkach pow. Końskowola, zm. 10 stycznia 1939 w Wawrze) – żołnierz Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jana i Franciszki z Łancuchów, która służyła na Dworze jako robotnica. Absolwent siedmiu klas szkoły powszechnej w Lublinie. Tam też od 1905 do 1908 uczył się zawodu szewca. Następnie pracował w Lublinie jako czeladnik szewski. W 1916 przeze sześć miesięcy należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1919 z powodu braku pracy wyjechał do Warszawy, a następnie do Łodzi, gdzie pracował kilka miesięcy. Gdy usłyszał hasło „wszyscy na front”, 20 lipca 1920 jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie przydzielono go do 28 pułku strzelców. Następnie, do 21 grudnia 1920 służył w szeregach 3 batalionu 9 kompanii 1 pułku strzelców, z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej.

„Szczególnie odznaczył się 29 VIII 1920 pod Jakubinem /Puszcza Białowieska/, gdzie ochotniczo wykonał niebezpieczne zadanie wywiadowcze, zdobywając cenne informacje o nieprzyjacielu”. Za tę postawę otrzymał Order Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny pracował m.in.