część z nich miała przejąć władzę w większych miastach prowincjonalnych, a część miała podjąć akcję w BarcelonieGascón Ricao 2012, s. 97.. Rozbudowywano konspiracyjną siatkę wśród lokalnych władz administracyjnych czy rewolucyjnych; Xammar rozmawiał z zaprzyjaźnionymi komitetami rewolucyjnymi na północy Katalonii na temat ewentualnej wspólnej akcji przeciw anarchistomGascón Ricao 2012, s. 96–97.. Konspiratorzy liczyli na co najmniej bierność struktur siłowych Generalitat; w połowie miesiąca funkcję Komisarza ds. Porządku Publicznego, czyli de facto szefa katalońskiej policjiFrancisco J. Romero Salvadó, Historical Dictionary of the Spanish Civil War, London 2013, , s. 123., objął dawny działacz EC . Choć anarchiści oprotestowali jego kandydaturę, nominację przeforsował sam Companys, którego łączyły z Revertesem związki prywatneDruga żona Companysa, Carmen Ballester, była dobrą przyjaciółką partnerki Revertesa. Sama była wcześniej żoną Carlesa Durana, jednego z wczesnych aktywistów EC, a po roku 1933 kochanką Miguela Badii, Gascón Ricao 2012, s. 105. Niektórzy historycy twierdzą, że w czasach Republiki Revertes zajmował się dostarczaniem kobiet czołowym politykom Estat Catala, Luis Pío Moa Rodriguez, Los nacionalismos vasco y catalán: En la Guerra Civil, el franquismo y la democracia, Madrid 2013, , p. 57..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zamach stanu w Katalonii (1936) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.