Estat Català Estat Català była nacjonalistyczną formacją utworzoną w początku lat 20.; od innych nurtów katalanizmu odróżniał ją zdecydowanie antysystemowy charakter i lewicowe hasła społeczne. Od początku lat 30. EC zaczęła się gwałtownie radykalizować w duchu narodowo-socjalistycznym; stworzone przez nią umundurowane bojówki zostały przez rząd zdelegalizowane. W połowie lat 30. EC weszła w skład ERC, stanowiąc jednocześnie radykalne, lewicowe skrzydło federacji. Występując z Esquerry w maju 1936 partia odzyskała całkowicie autonomiczny charakter i stała się głównym wyrazicielem rewolucyjnego katalońskiego nacjonalizmuDaniel Díaz Esculies, Estat Català contra Companys, [w:] Enric Ucelay-Da Cal, Arnau González i Vilalta (red.), Contra Companys, 1936. La frustración nacionalista ante la revolución, Valencia 2012, , s. 77–79.. Wkrótce połączyły się z nią dwie mniejsze, radykalne organizacje katalanistycznej lewicy: Gascón Ricao 2012, s. 92–93. i Gascón Ricao 2012, s. 94.. Kierownictwo partii tworzyli odtąd jej historyczny lider , były przywódca NS!, ideolog Manuel Blasi, oraz były przewodniczący PNC . Proces integracji nie był jeszcze zakończony, gdy doszło do wojskowego zamachu stanu z lipca 1936Estat Català liczył w tym okresie ok. 6.000 członków, Gascón Ricao 2012, s.