Na emigracji W lutym 1832 dotarł do Francji; początkowo należał do zakładu emigracji w Besançon, gdzie złożył podpis pod zbiorowym Adresem tułaczów polskich we Francii do izby niższej Wielkiej Brytanii i Irlandii (29 maja 1832), następnie został skierowany do Bergerac (marzec 1833) i Dax (1 maja 1833). W Dax podpisał akt potępiający politykę ks. Adama Jerzego Czartoryskiego.
5 grudnia 1835 wyjechał do Bajonny, gdzie pracował jako krawiec. Prawdopodobnie w roku 1837 przeniósł się do Londynu – tam przystąpił do Zjednoczenia Emigracji Polskiej. Następnie osiadł dożywotnio w Saint Helier na wyspie Jersey, gdzie w dniu 11 sierpnia 1844 uznał przywództwo księcia Adama. W marcu 1848 został członkiem Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Współpracował, jako zecer, z drukarnią Zenona Świętosławskiego w Saint Helier. Zmagał się z ciężką chorobą (gruźlicą), jednak zdołał tuż przed śmiercią przygotować do druku słynną kompilację archiwów emigracyjnych – Lud Polski w emigracji.
Śmierć i pogrzeb mały|Plakietka z nazwiskiem Teofila Izdebskiego na grobie w Sion, Jersey Teofil Izdebski zmarł 3 maja 1854 na Jersey, przeżywszy 50 lat. Został pochowany na cmentarzu Macpela w miejscowości Sion. Mowę pogrzebową, w języku francuskim, wygłosił Zenon Świętosławski. W ceremonii prawdopodobnie uczestniczył również Victor Hugo.