Kilkoro weteranów Stonewall w wywiadach z Davidem Carterem, autorem książki Stonewall: The Riots That Sparked the Gay Revolution powiedziało, że „trzema osobami będącymi w awangardzie” oporu przeciw policji były Johnson, Zazu Nova i Jackie Hormona. Johnson zaprzeczała, jakoby miała rozpocząć walki, twierdząc w 1987, że zjawiła się tam około drugiej rano, kiedy zamieszki już trwały, a policja podpaliła budynek Stonewall. Zamieszki miały się zacząć o 1:20 rano, kiedy sprzeciwiała się próbie aresztowania przez oficera policji.
Robin Souza raportował, że według aktywistów takich jak Morty Manford i Marty Robinson, Johnson rzuciła kieliszek do shotów w lustro w płonącym barze z krzykiem I got my civil rights („Mam swoje prawa obywatelskie”). Incydent ten był jednak podawany w wątpliwość. Przed publikacją książki Cartera popularnym twierdzeniem było, że Marsha rzuciła cegłą w policjanta, ale nie zostało to potwierdzone. Sama Johnson mówiła, że nie była w barze, gdy wybuchły zamieszki, ale usłyszawszy o nich, poszła do parku znaleźć śpiącą tam bezdomną Sylvię Riverę i jej o nich opowiedzieć. Według wielu zeznań, o drugiej nocy Marsha wspięła się na latarnię uliczną i zrzuciła worek cegieł na radiowóz, tłukąc jego szyby.
thumb|Marsha P.