Zatrzymała się w Hajfie i wstąpiła do Pomocniczej Służby Kobiet YMCA, która powstała w 2 Korpusie Polskiego, została dekoratorką, zdobiła świetlice, kasyna, wnętrza namiotów oraz scenografię do przedstawień w teatrze junackim. W 1946 nastąpiła demobilizacja i Halina rozpoczęła pracę w pensjonacie dla rekonwalescentów wojennych, a po roku, w salonie mod damskiej Aida-Rowell w Jerozolimie. W 1949 przeniosła się do Libanu, gdzie zakontraktowała wyjazd do Wielkiej Brytanii jako pracownik European Volunteer Worker.
Początkowo pracowała w przędzalni wełny w Manchesterze, a następnie skierowano ją do fabryki pończoch w Londynie. W tym czasie poślubiła Zygmunta Nałęcza i w 1952 przybierając pseudonim "Halima", który powstał z połączenia imion Halina Maria, pojawiła się w polskim środowisku artystycznym Londynu. Pięć lat później, w 1957 w domu przy 7 Porchester Place otworzyła galerię sztuki nowoczesnej, którą nazwała Drian Galleries od części nazwiska Pieta Mondriana. W tym czasie poza prowadzeniem galerii Halima Nałęcz rozwijała technikę malarską w pracowni Henriego-Jeana Closona, belgijskiego abstrakcjonisty, który był członkiem La Nouvelle École de Paris oraz współpracując z paryską galerią Denise René. Po etapie fascynacji malarstwem abstrakcyjnym artystka pod koniec lat 50.