Przesłankami do rozdzielenia tego taksonu na trzy odrębne gatunki były: brak uzasadnienia przez Harterta decyzji o ich połączeniu w 1920; brak hybrydyzacji w miejscach współwystępowania tych uhli; różnice w budowie tchawicy; różnice w kolorystyce upierzenia i barwie dzioba oraz w jego zewnętrznej budowie.
Morfologia Długość ciała wynosi 51–58 cm. Masa ciała samców – 1020–1437 g. Przynajmniej do 2005 roku znano masę ciała tylko jednej samicy, podawaną w oparciu o źródło z 1952 roku – 957 g; z tego samego źródła pochodzą informacje dotyczące samców. Rozpiętość skrzydeł: 86–99 cm.
W upierzeniu występuje dymorfizm płciowy. Ptaki obojga płci mają białe lusterka. U samca większość upierzenia jest połyskliwie czarna. Czarne boki ciała pozwalają na odróżnienie go od uhli garbonosej (o brązowych bokach ciała). Pod okiem znajduje się biała plama o sierpowatym kształcie, sięgająca za oko. Ważną cechą rozpoznawczą jest kształt dużej narośli na dziobie – jej koniec jest skierowany do przodu. Nozdrza są zaokrąglone, nie długie i wąskie jak u uhli zwyczajnej. Ponadto sama narośl jest większa niż u samców uhli zwyczajnej. Boki dzioba mają bardziej fioletowawą po pomarańczowoczerwoną barwę zamiast żółtej (bardziej czerwoną bliżej nasady i bardziej żółtą bliżej końca dzioba) jak u uhli zwyczajnych;