Żywo interesował się w tym czasie etnologią, a w szczególności etnologią prawniczą, zamieszczając swoje opracowania w czasopiśmie „Lud”.Wiele prac ogłosił także w języku niemieckim, głównie publikował jednak w języku polskim.

W latach 1909–1910 habilitował się na Uniwersytecie Lwowskim w dziedzinie prawa procesowego na podstawie pracy Podstęp w procesie. Od tego czasu był docentem prywatnym prawa procesowego cywilnego dla wykładu w języku polskim na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych Uniwersytetu Lwowskiego. W 1917 został mianowany docentem z tytułem profesora nadzwyczajnego, a w 1921 Naczelnik Państwa Józef Piłsudski nadał mu tytuł profesora zwyczajnego Wersja drukowana: Wojciech Orliński, Maurycy Allerhand pisze prawo od zera, Gazeta Wyborcza – Duży Format, 2018-09-24, s. 20–22..

Pełnił funkcję kuratora Towarzystwa Żydowskich Słuchaczy Prawa UJK. Wykładał także na Studium Dyplomatycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. 22 sierpnia 1919 został mianowany członkiem Komisji Kodyfikacyjnej RP. W 1922 z ramienia Koła Żydowskiego został wybrany przez Sejm RP I kadencji członkiem Trybunału Stanu.