W latach 1690–1696 powstały konfesjonał i ołtarz, które wytworzono w warsztacie Johanna Christoha Döbla. W 1696 pomalowano ołtarz i kazalnicę. Nowa wieża pomieściła w 1785 dzwon ważący 150 kg. Został on odrestaurowany przez Dietricha Herbsta z Elbląga. Drugi dzwon o wadze 260 kg ufundował w 1887 burgrabia Richard Friedrich von Dohna (oba są zachowane do dziś). Po 1736 dobudowano trzecią emporę dla rozrastającego się rodu von Dohna (kolejnych właścicieli tutejszego majątku). W 1754 połączono w jedno ołtarz i ambonę (stolarze Hildebrandt i Hanff z Dzierzgonia) – w 1946 wyjęto kosz z ołtarza i oddzielono baldachim. W latach 1905–1939 przeprowadzano stopniową inwentaryzację obiektu. W 1796 organy ufundowała szlachecka rodzina Dohna–Slobbiten.
Po zakończeniu II wojny światowej świątynia pozostawała w rękach protestanckich i była w dobrym stanie. W 1954 Tadeusz Chrzanowski, Jan Samek i Marian Kornecki przeprowadzili inwentaryzację kościoła i sporządzili katalog jego zabytków. W latach 80. XX wieku przeszedł on w ręce katolików. 30 grudnia 1981 nabyła go za 2,5 miliona złotych parafia Trójcy Przenajświętszej w Dzierzgoniu. W 1994 przeprowadzono wizję lokalną, po której zapisano, że kościół popadł w latach powojennych w zaniedbanie, a sprzęty zostały częściowo zniszczone: brak figury św.