W roku 2004, 2005 oraz 2006 zdobywał medale na mistrzostwach Unii Europejskiej. Najlepszy start zaliczył w roku 2005, zdobywając mistrzostwo w kategorii lekkiej po pokonaniu Chorwata Filip Palicia. W finałowym pojedynku przegrał na punkty (23:41) z reprezentantem gospodarzy Domenico Valentino.
Ostatnim występem Polaka na scenie amatorskim był udział w 37. edycji turnieju Grand Prix, który odbywał się w Ostrawie. W ćwierćfinale turnieju jego rywalem był Litwin Salvijus Jaloveckas a walka zakończyła się wysokim zwycięstwem Szota na punkty (15:2). W półfinałowej walce pokonał również reprezentanta Litwy Aurimasa Naudziusa, z którym wygrał minimalnie na punkty (7:6), awansując do finału w kategorii lekkiej. W finale przegrał wysoko na punkty (6:19) z ówczesnym złotym medalistą igrzysk panamerykańskich, Idelem Torriente.
Kariera zawodowa Na zawodowym ringu zadebiutował 14 grudnia 2008 roku, pokonując na punkty Łotysza Konstantīnsa Sakarę. 14 października 2011 roku zdobył tytuł zawodowego mistrza Polski oraz międzynarodowy pas WBF.