Porwanie narzeczonej ( – trl. ķyz alyp ķašu) – zwyczaj porywania dziewczyny w celach matrymonialnych spotykany w Kazachstanie. Zgoda na ślub jest często wymuszana względami kulturowymi.
Historia Zwyczaj porwania panny młodej w celu zawarcia z nią małżeństwa był w Kazachstanie rzadko praktykowany. Nie oznaczało to możliwości swobodnego wyboru partnera, zazwyczaj małżeństwa były kojarzone, a rodzina kobiety otrzymywała za nią posag. W prawie zwyczajowym Kazachów możliwe było porwanie kobiety za jej zgodą, szczególnie gdy rodzina mężczyzny była zbyt biedna, żeby zapłacić posag. Jednakże w czasach postsowieckich nasiliły się porwania kobiet nie tylko bez zgody, ale często przez zupełnie nieznanych im mężczyzn. Po przywiezieniu „narzeczonej” do domu jest ona przez matkę lub babkę mężczyzny namawiana do założenia na głowę białej chustki, co jest symbolem zgody na ślub, a następnie do napisania listu do rodziców, w którym wyrazi zgodę na zamążpójście. List jest następnie przekazywany rodzicom, którzy odwiedzają córkę i proszą o potwierdzenie.