Jolanta Maria Skangiel-Kramska (ur. 29 marca 1942 w Warszawie) – polska biolożka i neurochemiczka, profesor nauk biologicznych, emerytowana profesor zwyczajna w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN w Warszawie.
Życiorys W latach 1959–1964 studiowała na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego. Tytuł magistra biologii w zakresie biochemii uzyskała w 1964 r. na podstawie pracy pt. „Aktywność 5’-nukleotydazy w nerwach obwodowych normalnych i przecinanych”, którą wykonała pod kierunkiem prof. Stelli Niemierko. Bezpośrednio po studiach rozpoczęła pracę w Instytucie Nenckiego w Pracowni Cytochemii kierowanej przez prof. Aleksandrę Przełęcką, w charakterze asystenta naukowo technicznego, zajmując się metabolizmem lipidów u owadów, a następnie w zespole kierowanym przez prof. Stellę Niemierko (Pracownia Neurochemii) w Zakładzie Biochemii Instytutu. W trakcie zatrudnienia w Instytucie, które trwało do 2014, przeszła kolejne etapy awansu naukowego uzyskując w 1973 stopień doktora nauk biologicznych na podstawie rozprawy "Różne formy hydrolazy acetylocholinowej w nerwach obwodowych niektórych kręgowców" wykonanej pod kierunkiem prof. Stelli Niemierko.