thumb|Łuk i strzały produkcji Luby Królestwo Luba (1585-1889) – pre-kolonialne państwo kwitnące między XV i XIX wiekiem w Afryce Środkowej. Umiejętności obróbki żelaza i handel wzdłuż rzeki Lualaba takimi metalami, jak miedź, pozwoliły władcom Luby na utworzenie królestwa, które rozprzestrzeniało się na południowym obszarze dzisiejszej Demokratycznej Republiki Konga. Królestwo Luby prosperowało, dopóki nie wpadło w ręce belgijskich kolonistów pod koniec XIX wieku n.e.
Historia Początki Królestwa Luby sięgają około 1300 roku, na obszarze od południowych lasów deszczowych Shaba, aż do Depresji Upemba. Obszar ten rozwijał się dzięki lokalnym złożom metali, zwłaszcza miedzi. Dzięki gęstej sieci rzek, Luba mogli swobodnie handlować z innymi ludami Afryki Środkowej.
Region ten wykazuje oznaki rolnictwa sprzed 1100 roku n.e. i obejmował uprawę takich roślin jak sorgo czerwone, proso, ignam, banany, fasola, trzcina cukrowa i orzeszki ziemne. Pomiędzy nimi były duże niezamieszkane obszary wykorzystywane do polowań. Łowiono ryby w jeziorach i rzekach, a także hodowano zwierzęta, takie jak świnie i rogate bydło. Lokalne złoża metali żelaza i miedzi były nadal eksploatowane.