Działał również w Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej. W 1995 otrzymał nominację na funkcję gubernatora regionu Norrbotten, którym zarządzał do 1998. W 1998 dołączył następnie do rządu Görana Perssona, obejmując resorty transportu i komunikacji, zatrudnienia oraz przemysłu, połączone od początku 1999 w jedno ministerstwo. Stanowisko to zajmował do 2002. W trakcie urzędowania w 1999 wzbudził kontrowersje, gdy – komentując propozycję fuzji w sektorze telekomunikacyjnym – określił Norwegię jako ostatnie państwo sowieckie.
Również w 2002 uzyskał mandat posła do Riksdagu, z którego jednak w tym samym roku zrezygnował. Przeszedł do sektora prywatnego, został doradcą w kompanii inwestycyjnej Kinnevik należącej do rodziny Stenbecków. Objął również kierownictwo w norwesko-szwedzkiej izbie handlowej (NSHK).
Przypisy
Kategoria:Szwedzcy ministrowie zatrudnienia Kategoria:Szwedzcy parlamentarzyści Kategoria:Szwedzcy związkowcy Kategoria:Politycy Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Urodzeni w 1942