W 1999 roku na podstawie rozprawy pt. Wpływ procedury analitycznej na wyznaczanie parametrów farmakokinetycznych digoksyny w oparciu o monitorowanie jej stężenia we krwi uzyskał stopień naukowy doktora nauk medycznych. Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 2009 roku na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Analityczne aspekty oceny glikemii w rozpoznawaniu i monitorowaniu leczenia cukrzycy. W 2017 roku Prezydent RP nadał mu tytuł profesora nauk medycznych.
Praca zawodowa i dydaktyczna
W 1984 roku podjął pracę w Katedrze Diagnostyki Biochemicznej i Klinice Chorób Metabolicznych Akademii Medycznej w Krakowie (kierowanej przez prof. Jana Sznajda), łącząc ją z etatem asystenta w Państwowym Szpitalu Klinicznym. W ramach obowiązków prowadził zajęcia z chorób wewnętrznych i diagnostyki laboratoryjnej dla studentów kierunku lekarskiego i analityka medyczna.
Po reorganizacji struktury Katedry w 1993 roku został nauczycielem akademickim w Katedrze Biochemii Klinicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Od 1999 roku pracował jako adiunkt w Zakładzie Diagnostyki, a w 2008 roku objął kierownictwo nad tą jednostką.