Podpis w języku greckim – Ἀνέχου καὶ ἀπέχου, „Anechou kai apechou”, oznacza znoś i powstrzymaj się; cierp i panuj nad sobą (dewiza stoików). Cesarz próbował odgrywać rolę wspaniałomyślnego władcy, spotkał się jednak z opozycją ze strony Helwidiusza Priscusa. Priscus sprzeciwił się władzy cesarskiej, potępił monarchię i dziedziczenie tronu, zaciekle bronił praw senatu. Wespazjan zdecydował się zgładzić oponenta. Wychwalał Priscusa natomiast Epiktet za to, że nie usłuchał rozkazu cesarza, zabraniającego mu uczestnictwa w obradach senatu.
Pod rządami Domicjana W 93 r. n.e. oskarżono grupę ludzi o obrazę majestatu cesarskiego Domicjana. Troje z nich skazano na śmierć, tj. Arulenusa Rustyka, Herenniusa Senecio i Helwidiusza Priscusa (młodszego). Mianowany rok wcześniej konsulem (consul suffectus) Arulenus Rustyk, został stracony z powodu napisanego przez siebie panegiryku na cześć Trazei Paetusa.
List od cesarza Domicjana został dostarczony Arulenusowi Rustykowi w trakcie wykładu filozoficznego, któremu się przysłuchiwał. Rustyk nie zerwał pieczęci, aby zapoznać się z treścią pisma, ale ku podziwowi zebranych wysłuchał do końca przemawiającego filozofa.