Występowanie Podrodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie, ale najliczniej reprezentowana w krainie etiopskiej i palearktycznej. Polsce stwierdzono 2 gatunki: Plinthisus brevipennis i P. pusillus (zobacz: brudźcowate Polski). Z Australii wykazano 15 gatunków, w tym 14 endemitów.
Taksonomia Takson ten wprowadzili w 1961 roku James Alexander Slater i Merril H. Sweet. Początkowo klasyfikowany był w randze plemienia, jako że brudźcowate miały rangę podrodziny w obrębie szeroko rozumianych zwińcowatych. Thomas J. Henry w 1997 roku opublikował wyniki analizy filogenetycznej infrarzędu, na podstawie której wniósł niektóre podrodziny zwińcowatych, w tym brudźcowate do rangi osobnych rodzin. W związku z tym plemię Plinthisini wyniesiono do rangi podrodziny Plinthisinae. Do podrodziny tej zalicza się 111 opisanych gatunków, zgrupowanych w dwóch rodzajach: Bosbequius Distant, 1904 Plinthisus Stephens, 1829
Przypisy
Kategoria:Brudźcowate