Przedstawiciele rodziny występują tylko w Starym Świecie. Zamieszkują krainę orientalną, etiopską i wschodnią część Palearktyki. Pavel Štys w 1963 roku jako centrum ich występowania wskazywał Mjanmę i okoliczne góry, jednak od tego czasu opisano około 30 nowych gatunków, głównie z Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. W Europie oraz całej zachodniej Palearktyce stwierdzono je jednokrotnie na podstawie pojedynczego okazu Malcus elongatus, odłowionego w 1986 na Krecie. Nie jest jasne, czy było to jednorazowe zawleczenie, czy też gatunek ten utworzył tamże stabilną populację.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1862 roku przez Carla Ståla pod nazwą Malcida. Nazwy Malcinae po raz pierwszy użył Géza Horváth w 1904 roku. Przez dłuższy czas takson ten klasyfikowany był w randze podrodziny w obrębie szeroko rozumianych zwińcowatych, sporadycznie w obrębie Colobathristidae. W randze odrębnej rodziny Malcidae sklasyfikował je w 1967 roku Pavel Štys, włączając w ich skład dwie podrodziny: Malcinae i Chauliopinae. Thomas J.