Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1851 roku przez Franza Xaviera Fiebera pod nazwą Berytidea. W XIX wieku i początkach wieku XX klasyfikowany bywał w obrębie wtykowatych, zwińcowatych i wzdęcielowatych, jednak większość autorów z XX wieku dawała mu rangę odrębnej rodziny. Thomas J. Henry w 1997 roku opublikował wyniki analizy filogenetycznej infrarzędu, według wyników której wchodzą w skład kladu, obejmującego także Ninidae, Malcidae i Colobathristidae, siostrzanego dla wzdęcielowatych.

Rodzina ta obejmuje ponad 170 opisanych gatunków, zgrupowanych w 3 podrodzinach i 9 plemionach: podrodzina: Berytinae plemię: Berytini plemię: Berytinini podrodzina: Gampsocorinae plemię: Gampsocorini plemię: Hoplinini podrodzina: Metacanthinae plemię: Metacanthini plemię: Metatropini

W zapisie kopalnym smukleńcowate znane są od oligocenu. Z epoki tej pochodzą odnalezione we Francji skamieniałości Neides oligocenicus i Metacanthus (Megalomerium) serratum.

Przypisy

Kategoria:Smukleńcowate