Kości wyróżniały się takimi cechami, jak dwie nierówne wklęsłości na wspomnianej trzeciej kości śródstopia, zakrzywione powierzchnie łączące się z innymi kośćmi na drugiej i czwartej kości śródstopia oraz nachylenie przyśrodkowego kłykcia na proksymalnym paliczku czwartego promienia. Prócz tych autapomorfii, które umożliwiły zespołowi Tsogtbaatara opisanie nowego rodzaju, kości cechowały się również właściwościami spotykanymi u przedstawicieli rodziny ornitomimów, pozwalającymi na zaliczenie nowego okazu do tej właśnie rodziny. Jak inne ornitomimozaury, Aepyornithomimus cechował się bezzębnym dziobem, długimi kończynami górnymi i silnymi dolnymi. Tsogtbaatar i współpracownicy ukuli nową nazwę rodzajową, odnosząc się do mamutaka (Aepyornis), wielkiego nielotnego ptaka z Madagaskaru, który wyginął w czwartorzędzie i budowa stopy którego przypominała budowę stopy nowego dinozaura. Z kolei mimus oznacza w łacinie „podobny”. Jedyny gatunek zaliczony do tego rodzaju nosi epitet tugrikinensis, który odwołuje się do miejsca znalezienia szczątków.
Przypisy
Kategoria:Ornitomimy Kategoria:Dinozaury Azji Kategoria:Dinozaury kredy