Springfield Sonnet – utwór instrumentalny na orkiestrę symfoniczną, skomponowany przez Wojciecha Kilara w 1965.

Jest to ostatni utwór z serii czterech kompozycji sonorystycznych Kilara, powstałych w pierwszej połowie lat 60; pozostałe utwory z tej serii to Riff 62 (1962), Générique (1963) i Diphthongos (1963).

Premiera Światowe prawykonanie utworu odbyło się 6 września 1965 w Sztokholmie, w wykonaniu Orkiestry Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, pod dyrekcją Witolda Rowickiego.

Polskie prawykonanie miało miejsce 21 września 1965, podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, w tym samym wykonaniu co światowa prapremiera.

Dedykacja Kilar zadedykował to dzieło prezydentowi Stanów Zjednoczonych Abrahamowi Lincolnowi, w 100. rocznicę jego tragicznej śmierci. Tytuł utworu nawiązuje do faktu, że Lincoln spędził 17 lat swego życia w Springfield, w stanie Illinois.

Jako motto, kompozytor zamieścił w partyturze ostatnią strofę wiersza Walta Whitmana , napisanego krótko po zamachu na Lincolna i jemu dedykowanego. Motto to nasuwało także skojarzenie z innym zamachem – na prezydenta Johna Kennedy’ego, dwa lata wcześniej.