Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna, został członkiem krajowej i warszawskiej rady partii. Później wraz z ROAD przystąpił do Unii Demokratycznej, przekształconej następnie w Unię Wolności. W 1991 i w 1993 (z listy UW) kandydował do Sejmu w okręgach warszawskich. Od lutego 1990 do lipca 1991 w ramach Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej był pełnomocnikiem ds. spółdzielni inwalidów i spółdzielni niewidomych. Od sierpnia 1991 do stycznia 1992 pełnił funkcję podsekretarza stanu w tym resorcie oraz pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych. Z urzędu był wówczas przewodniczącym rady nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
W pierwszej połowie lat 90. był radnym w Warszawie i delegatem do Sejmiku Samorządowego Województwa Warszawskiego. W latach 1998–2001 pełnił funkcję prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad. W 1998 wybrano go do Sejmiku Województwa Mazowieckiego I kadencji z listy Unii Wolności, w 2002 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Pracował później jako pełnomocnik dyrektora ds. platform technologicznych transportu drogowego w Instytucie Badawczym Dróg i Mostów, został też adiunktem w tym instytucie oraz na Uczelni Techniczno-Handlowej im.