Elegancka parterowa, a zarazem handlowa część budynku była zasłonięta przez znajdujące się przed budynkiem budy handlarzy, które znajdowały się tam do wybuchu I wojny światowejFragment domu handlowego przed 1900 rokiem.
W latach 90. XIX wieku budynek był kilkakrotnie przebudowywany i rozbudowywany, aż przeistoczył się w 1901 roku w elegancki pasaż handlowy "Julius Henel". Ostatecznie powstał kompleks handlowo-mieszkaniowy z eklektyczną fasadą, złożony z trzech wcześniejszych kamienic połączony w jedną bryłę, ozdobiony wielkimi oknami wystawowymi, wykuszami i dwoma szczytami. Konstrukcję budynku stanowiła mieszanka średniowiecznych murów w piwnicy, na parterze i częściowo na I piętrze oraz nowych murowanych ścian i stalowo żeliwnych słupów o pociągów. Do domu handlowego dobudowano wzdłuż Przejścia Garncarskiego skrzydło tylne o trzech kondygnacjach i elewacji wykonanej z licowanej cegły maszynowej. Dom handlowy i biura Henel und Fuchs swoim wyglądem i wielkością wyjątkowo nie wpisywał się w otoczenie i odwracał uwagę od głównej atrakcji wrocławskiego rynku, jakim był Ratusz. W 1936 roku Rudolf Stein zatwierdził projekt przebudowy wschodniej pierzei bloku śródrynkowego czyli wyburzenia kamienic 25-27 oraz wyburzenie budynku narożnego Sukiennice nr 1.