Rośliny te uprawiane mogą być w łagodnym i ciepłym klimacie (do 9 strefy mrozoodporności).
Nazwa rodzajowa utworzona została z greckich słów επί (epi) – „na” i άκρης (akris) – „szczyt, krawędź” ze względu na porastanie przez te rośliny często szczytowych partii wzniesień.
W XIX wieku proponowano dla rodzaju polską nazwę „rzęst”. Morfologia thumb|Epacris reclinata Pokrój Krzewy o pędach sztywnych, zwykle prosto wzniesionych i owłosionych.
Liście Kseromorficzne, drobne, często kłujące, gęsto osadzone, u niektórych gatunków obejmujące łodygę. Z reguły jednakowo zabarwione po obu stronach blaszki z równoległymi, nielicznymi żyłkami wiązek przewodzących.
Kwiaty Wyrastają pojedynczo w kątach górnych liści na krótkich szypułkach lub siedzące, z licznymi przysadkami stopniowo przechodzącymi w działki kielicha, które są wolne i zwykle orzęsione. Korona ma kształt walcowaty lub dzwonkowaty, z płatkami zrośniętymi i na końcach rozpościerającymi się, nagimi. Pręciki schowane są w rurce korony lub nieco tylko wystają z niej pylniki, ich nitki są krótkie (krótsze od pylników).