Jan Antoni Władysław Hrebenda (ur. 10 czerwca 1896 w Krakowie, zm. 7 sierpnia 1941 w Auschwitz) – doktor praw, sędzia, porucznik Wojska Polskiego.

Życiorys Jan Antoni Władysław Hrebenda urodził się 10 czerwca 1896 w Krakowie. Był synem Władysława (ur. 1848, dentysta) i Anny z domu Reiner wzgl. Rajner (zm. 10 marca 1931 w Sanoku jako wdowa w wieku 66 lat i pochowana tamże)•. Był bratem Michała (ur. 1892), Stanisława (1894-1940, także oficer armii austriackiej i Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej) i Władysława (ur. 1898).

W Krakowie zdał egzamin dojrzałości w gimnazjum w 1915.

Podczas I wojny światowej był powołany do służby w C. K. Armii, mianowany w rezerwie piechoty chorążym z dniem 1 lipca 1916, a następnie awansowany na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1917. Był przydzielony do 13 pułku piechoty. W jego szeregach działał w polskiej tajnej organizacji niepodległościowej, utrzymującej kontakt organizacyjny z Legionami Polskimi. Przed 1918 został odznaczony srebrnym Medalem Waleczności 2 klasy.