Marie-Alexis de Castillon, wicehrabia de Saint-Victor (ur. 13 grudnia 1838 w Chartres, zm. 5 marca 1873 w Paryżu) – francuski kompozytor.

Życiorys Muzyki uczył się początkowo w katedrze w Chartres. W 1856 roku został posłany do Akademii Wojskowej w Saint-Cyr, w 1861 roku przerwał jednak naukę, by poświęcić się muzyce. Studiował u Victora Masségo, a od 1868 roku u Césara Francka. Walczył jako żołnierz w wojnie francusko-pruskiej (1870–1871), jednak z powodu słabego stanu zdrowia został zdemobilizowany i odesłany do domu. Między 1872 a 1873 rokiem przebywał na kuracji w Pau, zmarł niedługo po powrocie do Paryża.

W 1871 roku wraz z Romainem Bussine’em, Henri Duparkiem i Camille Saint-Saënsem powołał do życia Société Nationale de Musique, którego został sekretarzem.

Twórczość Jego muzyka mieści się w nucie późnoromantycznym. Dorobek kompozytorski Castillona obejmuje 5 ostatnich lat jego życia, większość swoich wcześniejszych kompozycji sam zniszczył. Uprawiał mało popularne ówcześnie we Francji gatunki kameralne i symfoniczne. Jego dzieła cechują się skupioną ekspresją oraz indywidualnymi cechami fakturalnymi i harmonicznymi. Wywarł wpływ na dzieła wokalne Duparka, Chaussona i Faurégo.