broń zasilana była z magazynku na 30 nabojów (masa naboju wynosiła 0,125 kg przy masie pocisku 0,051 kg), a szybkostrzelność praktyczna wynosiła 400 strzałów na minutę przy prędkości początkowej 790 m/s. Jednostka wyposażona też była w hydrofony.
Załoga okrętu składała się z 7 oficerów oraz 50 podoficerów i marynarzy.
Służba Początkowy okres służby „Otaria” weszła do służby w Regia Marina 20 października 1935 roku. Jednostka wzięła udział w wojnie domowej w Hiszpanii, a następnie służyła na Morzu Czerwonym. W 1939 roku „Otaria” i odbyły rejs na Ocean Indyjski.
1940 rok 10 czerwca 1940 roku, w momencie ataku Włoch na Francję, okręt pełnił służbę na Morzu Śródziemnym wchodząc w skład 12. eskadry (wł. Squadriglia) 1. Flotylli okrętów podwodnych (wł. Gruppo sommergibili) stacjonującej w La Spezia i Neapolu (w skład której wchodziły ponadto: siostrzany „Glauco” oraz „Comandante Cappellini”, „”, i ).