Motyl – czasopismo o charakterze literacko-rozrywkowym, ukazujące się w Warszawie w latach 1828–1831, skierowane do szerokiego kręgu odbiorców. Założycielem i wydawcą pisma był Włodzimierz Rafał Drucki-Lubecki, bratanek ministra Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego. Pismo przyczyniło się do rozpowszechnienia twórczości Adama Mickiewicza.
Opis Motyl ukazywał się od 1 marca 1828 r. do 5 lutego 1831 r. Początkowo dwa razy w tygodniu, od maja 1828 już jako tygodnik. Posiadał staranną szatę graficzną. Był w formacie octavo, średnio zawierał 8-16 stron. Pismo drukowane było najpierw przez Drukarnię Rządową, a od 1829 r. przez drukarnię należącą do Włodzimierza Rafała Druckiego-Lubeckiego (zwaną drukarnią „Motyla”), działającą przy ulicy Leszno. Tam również mieściła się redakcja pisma. Motyl tłoczony był na białym, cienkim papierze dobrego gatunku. Do każdego numeru dołączano luźne, kolorowe ryciny przedstawiające „mody paryskie” – najczęściej były to ilustracje przerysowane z pism francuskich: „Modes de Paris” lub „Courrier des Dames”. Czasem także dołączano „mody warszawskie”. Przedstawiano na nich stroje dla kobiet, mężczyzn a także dzieci. Czasopismo wychodziło w nakładzie ok. 500–700 egzemplarzy. Stałych prenumeratorów pisma wydawca obdarowywał gratisowymi prezentami w formie m.in. egzemplarzy różnych utworów literackich.