Ludomir Frezer (ur. 31 marca 1893 w Brzyskorzystewku, zm. 6 maja 1959 w Iwnie) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej i oficer kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik powstania wielkopolskiego, wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej jako syn Jarosława i Józefy z d. Mlicka. Student Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmobilizowany 5 listopada 1915 do armii niemieckiej. Zwolniony na początku 1916 jako niezdolny do służby. Od 20 stycznia do 18 lutego 1919 brał udział w powstaniu wielkopolskim. Walczył pod dowództwem kpt. Pawła Cymsa na odcinku Strzelno, Inowrocław, Jankowo i Żnin. Następnie żołnierz 1 pułku ułanów wielkopolskich, z którym brał udział w walkach wojny polsko-bolszewickiej.

Szczególnie zasłużył się 23 września 1920 podczas walk pod Prużanami, gdzie „w niezwykle trudnych warunkach nawiązał łączność między dywizją i pułkiem, przedarł się w walce przez pozycje bolszewików, dostarczając rozkazy z dywizji i przyprowadzając jeńców. W ciągu nocy przebył kilkadziesiąt kilometrów”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

25 listopada 1921 został przeniesiony do rezerwy. Prowadził następnie gospodarstwo rodzinne w Ossowcu.