Dagobert Sigmund Wurmser, właśc. Dagobert Sigmund Wurmser von Vendenheim zu Sundhausen, również jako Dagobert Siegmund (Sigismund) von Wurmser (ur. 7 maja 1724 w Sélestat lub Strasburgu, zm. 22 sierpnia 1797 w Wiedniu) – austriacki feldmarszałek i generał.
Życiorys Był synem Frantza Jakoba Wurmsera von Vendenheima i Sophii Frederiki von Landsberg. Wurmser rozpoczął karierę wojskową w służbie francuskiej w 1741. W czasie wojny o sukcesję austriacką wziął udział w 1742 w inwazji marszałka de Belle-Isle’a na rządzone przez Habsburgów Czechy.
Wyróżnił się też w wojnie siedmioletniej, w której po odwróceniu przymierzy Królestwo Francji zostało sojusznikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego przeciwko Prusom.
Wskutek reform francuskiego ministra wojny księcia de Choiseula po podpisaniu pokoju paryskiego w lutym 1763, przeszedł z całym regimentem na służbę cesarstwa. Tu w 1763 awansował na stopień generała majora. Później przyznano mu kolejno stopnie: w 1778 feldmarschalleutnanta (stopień generalski, odpowiednik gen. dywizji), a w 1787 generała kawalerii. W 1761 cesarz Franciszek I nadał Wurmserowi tytuł hrabiego Rzeszy. W 1773 został dowódcą pułku huzarów „Esterházy”, a w 1778 własnego regimentu Nr 30 „Graf von Wurmser”.