Wszyscy esperantyści, którzy przystąpili do związku przed I światowym Kongresem w 1905 roku, otrzymali złote odznaki, a członkowie, którzy przystąpili do związku w latach 1905–1912, srebrne. Wśród nagrodzonych znaleźli się również Polacy: „prof. Odo Bujwid, płk. Guenther, radca Jan Klimecki, Franciszek Ender z Łodzi, Roman Sakowicz, mr. Czesław Pruski, red. Karolczyk, red. Szapiro, Mieczysław Czerwiński, dr Wilhelm Rubin, dr Leon Rozensztock z Krakowa, Aleksander Zakrzewski, dr Krynicki”.
Obrady sekcji Podczas kongresu uczestnicy spotykali się w sekcjach. Sekcji katolickiej przewodniczył ks. Modesta Carolfi. Sekcja nauczycielska obradowała nad wnioskiem Antoniego Czubińskiego, aby przygotować konwencję międzynarodową wprowadzającą esperanto jako przedmiot w szkołach na świecie. W obradach wzięli udział przedstawiciele rządów Austrii, Belgii, Australii, Bułgarii, Brazylii, Holandii, Meksyku, Norwegii i Rumunii. Osoby niewidome w ramach Międzynarodowego Kongresu Ociemniałych spotkały się w Instytucie Głuchoniemych.
Zobacz też Światowy Kongres Esperanto w 1912 roku Światowy Kongres Esperanto w 1927 roku Światowy Kongres Esperanto w 1931 roku
Przypisy
Kategoria:Światowy Kongres Esperanto Kategoria:1937 w Polsce Kategoria:Wydarzenia w Warszawie