W 1526 roku zginął w bitwie pod Mohaczem Ludwik II Jagiellończyk, brat Anny Jagiellonki, szwagier Ferdynanda Habsburga. Śmierć brata żony dawała mu możliwość objęcia tronu, z czego Ferdynand skorzystał, koronując się na króla Czech i Węgier. Objęcie władzy przez Ferdynanda wiązało się z otwarciem konfliktu z pretendującym do tronu Janem Zápolyą, zięciem Zygmunta I Starego. Kontakty utrudniał fakt, że zdecydowaną przeciwniczką Habsburgów była królowa BonaAnna Sucheni-Grabowska, Jagiellonowie i Habsburgowie w pierwszej połowie XVI w.: konflikty i ugody, „Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka” nr 38/4 1983, s. 449–467.. W związku z tym Habsburgowie postanowili zaaranżować małżeństwo Zygmunta Augusta i Elżbiety Habsburżanki. Małżeństwo między dynastiami stwarzało nowe możliwości dyplomatyczne i ostatecznie miało na celu wzmocnienie relacji między dwiema dynastiami. W rok po urodzeniu Elżbiety zaplanowano wydanie jej za mąż. Do poznania pary doszło, gdy księżniczka miała cztery a jej przyszły narzeczony dziesięć lat. Zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez obie strony do oficjalnych zaręczyn miało dojść, gdy księżniczka skończy siedem lat. I właśnie na tę okazję, przypadającą na 1533 rok, jej ojciec Ferdynand I, postanowił zamówić prezent zaręczynowy dla strony polskiej.