Władysław Szelka ps. „Borsuk”, „Czajka” (ur. 25 listopada 1907 w Niebieszczanach, zm. 22 lipca 1944 pod Sanokiem) – podoficer piechoty Wojska Polskiego, podporucznik czasu wojny Związku Walki Zbrojnej–Armii Krajowej, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Życiorys Urodził się 25 listopada 1907 w Niebieszczanach. Był ostatnim, ósmym dzieckiem Józefa (miejscowy rolnik, w latach 1900–1906 przebywający w Stanach Zjednoczonych w celach zarobkowych) i Agaty z domu Koczera. Miał m.in. bratai KazimierzaW innych źródłach pojawiła się te informacja, iż bratem Władysława był Karol (ur. 1915), zob. Jednak zaprzeczyła temu wnuczka Władysława Szelki, Agnieszka Szelka-Bartnicka..
W rodzinnej wsi ukończył cztery klasy szkoły podstawowej. W roku szkolnym 1920/1921 uczęszczał do I klasy w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku i został uznany za ucznia nieuzdolnionego (nie zaliczył także egzaminu poprawkowego). Około 1930 został zawodowym żołnierzem Wojska Polskiego. Służył w sanockim 2 Pułku Strzelców Podhalańskich. W jednostce był wychowawcą i instruktorem. Od 1935 w stopniu plutonowego pracował jako instruktor wychowania fizycznego w Powiatowej Komendzie Przysposobienia Wojskowego w Lesku. Uchodził za wszechstronnego wychowawcę młodzieży na całym obszarze powiatu leskiego.