W podziemiu posługiwał się pseudonimami „Borsuk” i „Czajka”. W ramach obwodu ZWZ Sanok w 1940 był organizatorem placówki w Niebieszczanach, a w czerwcu tego roku objął stanowisko dowódcy tej jednostki. Oddział liczył średnio ok 40 ludzi, dowódcy podlegały plutony (w 1942 cztery), drużyny, a jego zastępcą był Jerzy Jasiński ps. „Kadłubek”. Intensywnie prowadził szkolenia swoich żołnierzy (m.in. w tajnym kursie podoficerskim, wiosną 1943), wywiad wojskowy, działalność nasłuchową w radio oraz propagandową. Był także oficerem dywersji w Obwodzie AK Sanok. Od 1942 poszukiwała go gestapo. Mimo aresztowań, w tym po zatrzymaniu przez Niemców komendy Obwodu Sanok zimą 1942, jego placówka dzięki utrzymywaniu ścisłej konspiracji pozostawała nienaruszona i uchodziła za dysponującą doskonałym zabezpieczeniem konspiracji. Po utworzeniu Armii Krajowej pozostawał komendantem placówki nr 5 w Niebieszczanach. Służył w stopniu sierżanta oraz podporucznika czasu wojny. Szelka był inicjatorem ukrywania w swojej wsi poszukiwanych przez Niemców osób, schronienie znaleźli tam m.in.