Powrót do kraju i ponowne aresztowanie 17 grudnia, po dwóch dniach, gdy nie była już w stanie przyjmować posiłków nawet w płynnej postaci, Haidar została przetransportowana do szpitala. Późną nocą tego samego dnia władze marokańskie ustąpiły i Haidar została wysłana samolotem z powrotem do El-Aaiún. Hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych przypisało tę rezolucję „skoordynowanym wysiłkom Hiszpanii, Francji i Stanów Zjednoczonych”, aby przekonać rząd Maroka, że odmowa ponownego przyjęcia Haidaru była bezproduktywna. Występując przed tłumem na lotnisku El-Aaiún, Haidar powiedziała: „To triumf, zwycięstwo w zakresie praw człowieka, międzynarodowej sprawiedliwości i sprawy Sahary Zachodniej. A wszystko to dzięki mojej presji”. Marokańscy urzędnicy stwierdzili, że rząd „był zaangażowany w przestrzeganie praw człowieka w Saharze Zachodniej i innych częściach kraju”, ale odmówił komentarza w sprawie Haidar. Niedługo później została aresztowana przez policję marokańską, a dziennikarzom nie pozwolono na nawiązanie z nią kontaktów. Po uwolnieniu z tymczasowego aresztowania kontynuowała działalność niepodległościową. 7 marca Haidar przemawiała na konferencji na Uniwersytecie w Granadzie podczas szczytu Unia Europejska-Maroko.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aminatou Haidar · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.