Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kalibru 75 mm M1928 L/35 oraz pojedynczy wielkokalibrowy karabin maszynowy Hotchkiss kalibru 13,2 mm L/76. Jednostka wyposażona też była w hydrofony.

Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 38 podoficerów i marynarzy.

Służba „Sibylle” weszła do służby w Marine nationale 22 grudnia 1934 roku. Otrzymała numer ewidencyjny Q175. W momencie wybuchu II wojny światowej okręt pełnił służbę na Atlantyku, wchodząc w skład 16. dywizjonu okrętów podwodnych w Cherbourgu (wraz z siostrzanymi „Amazone”, „Antiope” i „Orphée”). Dowódcą jednostki był w tym okresie kpt. mar. (fr. lieutenant de vaisseau) Georges Louis Nicolas Blaison („Sibylle” znajdowała się w remoncie trwającym do 27 października).

17 marca 1940 roku „Sibylle”, „Amazone” i „Antiope” wraz z okrętem-bazą okrętów podwodnych wyszły z Brestu i via Cherbourg udały się do Harwich, początkowo eskortowane przez francuski niszczyciel i okręt hydrograficzny „”, a od kotwicowiska przez brytyjski niszczyciel i polskie OORP „Burza”, „Błyskawica” i „Grom”, przybywając do portu docelowego 22 marca. Z francuskich jednostek w ramach Home Fleet sformowano 10. Flotyllę okrętów podwodnych, a obszarem jej działania było Morze Północne.