Wojny bałkańskie (1912-1913) Zmobilizowany do armii jesienią 1912 gen. Georgi Wazow objął stanowisko szefa łączności i transportu, a 22 listopada objął stanowisko gubernatora Kırklareli. W lutym 1913 dowodził wschodnim sektorem oblężenia Adrianopola. Podległe mu oddziały odegrały kluczową rolę w opanowaniu miasta, biorąc do niewoli komendanta obrony Shukri Paszę. Wazow został za tę operację odznaczony Orderem Świętego Aleksandra II stopnia. Po wybuchu II wojny bałkańskiej objął stanowisko ministra wojny w gabinecie Stojana Danewa, a następnie w gabinecie Wasiła Radosławowa. Zrezygnował z tego stanowiska z powodu sporów politycznych w rządzie.
Dalsze losy W czasie I wojny światowej Wazow był przeciwnikiem zaangażowania Bułgarii w działania wojenne, w marcu 1915 podpisał memorandum 115 polityków skierowane do rządu bułgarskiego w sprawie neutralności Bułgarii. W latach 1915–1919 zasiadał w radzie miejskiej Sofii. W 1920 jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył. Generał wyjechał do Wiednia, gdzie przeszedł operację i przez dwa lata przechodził rehabilitację w Szwajcarii, Niemczech i we Włoszech. W czasie pobytu w Genewie zaczął spisywać wspomnienia z wojen bałkańskich.