Górne piętro jaskini ma długość 6 m, szerokość do 3 m i wysokość do 0,7 m. Na górną powierzchnię wyprowadza z niego kominek o wysokości 1,5 m.
Jaskinia wytworzyła się wzdłuż płaszczyzn spękań ciosowych w piaskowcu ciężkowickim wskutek grawitacyjnego osiadania jego ławic, oraz przy udziale erozji wietrzeniowej. Na jej dnie znajduje się gruz, a miejscami także gleba i liście. Częściowo oświetla ją rozproszone światło słoneczne, ale partie między górnymi otworami są ciemne. W całości poddana jest oddziaływaniom czynników środowiska zewnętrznego. W otworach i w ich pobliżu rozwijają się porosty, mchy i paprocie, w głębi grzyby.
Faunę reprezentują liczne pajęczaki, chrząszcze i motyle. Jaskinię odkryli P. Baczyński i T. Mleczek ze Speleoklubu Dębickiego latem 1966 roku. We wrześniu tego roku zinwentaryzował ją T. Mleczek. On też opracował jej plan.
Przypisy Na podstawie tablicy ścieżki edukacyjnej. .
Kategoria:Jaskinie Pogórza Środkowobeskidzkiego Kategoria:Pogórze Rożnowskie Kategoria:Siekierczyna (powiat tarnowski)