Valentīna Freimane z domu Lēvenštein (ur. 18 lutego 1922 w Rydze, zm. 16 lutego 2018 w Berlinie) – łotewska doktor nauk historycznych, pisarka, krytyk teatralny i filmowy, popularyzatorka historii kina.
Życiorys Valentīna Freimane urodziła się 18 lutego 1922 r. w Rydze. Jej ojciec Leopold Lēvenštein, o pochodzeniu żydowskim, był adwokatem. Pracował dla niemieckiej firmy filmowej UFA i często podróżował. Jako dziecko Valentīna mieszkała w Rydze, Paryżu i Berlinie. Po dojściu Hitlera do władzy w 1935 roku wrócili do Rygi. Większość rodziny straciła w wyniku holocaustu.
W czerwcu 1941 roku poślubiła Dietricha Feinmana, studenta medycyny. W czasie okupacji niemieckiej doszło do szeregu aresztowań, dlatego wraz z mężem musiała się ukrywać. Przez jakiś czas przebywali w mieszkaniu dziennikarza Paula Schiemanna. Większość jej rodziny zginęła z rąk Niemców. Po II wojnie światowej ukończyła studia na wydziale historii Uniwersytetu Łotewskiego. W latach 1962–1965 studiowała w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Moskwie.