Stanisława Fischera w Bochni, należała do „znaczniejszych i najwyżej cenionych w Galicji”.

Profil wydawniczy Pisza należał do „szerokiego nurtu popularnej literatury XIX stulecia. Dostosowany był zatem do gustów i oczekiwań mało, lub zupełnie nie wyrobionego odbiorcy”, a poprzez swoją prostą formę i umiarkowaną cenę „wypełniał ważną misję społeczną”. Piszowi udało się nakłonić do współpracy wielu poczytnych wówczas autorów, w tym Józefa Lompę. Drukował książki polskie, niemieckie, francuskie, przekłady wydawnictw niemieckich na język polski, nuty muzyczne, wydawnictwa religijne. Drukował pisma działaczki oświatowej kobiet Julii Goczałkowskiej, utwory sceniczne Aleksandra Ładnowskiego i poezje Wincentego Pola. W sierpniu 1865 roku drukował afisze dla Teatru Polskiego w Krynicy.

Jego drukarnia w 1845 roku drukowała piętnaście utworów rocznie, zaś w 1858 roku było to już trzydzieści utworów, co było „liczbą bardzo wysoką jak na region Galicji”. Wydawnictwa z jego drukarni były dystrybuowane m.in. w księgarniach Kajetana Jabłońskiego i Volkmara Stockmana we Lwowie, oraz w księgarniach Friedleina i Józefa Cypera w Krakowie oraz E. Rhode w Lipsku. Pisz prowadził subskrypcję, sprzedaż ratalną i wysyłkową.