thumb|Grób Władysława Glińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Władysław Gliński (ur. 20 maja 1892 w Kurowiczach, zm. 18 września 1937 w Warszawie) – major saperów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier dróg i mostów.

Życiorys Urodził się 20 maja 1892 w Kurowiczach, dobrach Glińskich w ówczesnym powiecie lepelskim guberni witebskiej, w rodzinie Antoniego i Jadwigi z domu Kiniecka. W 1910, po ukończeniu gimnazjum w Rydze, rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Ryskiego Instytutu Politechnicznego. 1 grudnia 1914 został powołany do armii rosyjskiej. Wziął udział w I wojnie światowej. W listopadzie 1917 wstąpił do III, a następnie do I Korpusu Polskiego w Rosji, w którym został przydzielony do 2 pułku ułanów. Awansował na rotmistrza. Po rozwiązaniu pułku latem 1918 w szeregach POW w Rosji z którymi przedostał się do Murmańska. Tam walczył w szeregach oddziałów formacji polskich przeciwko bolszewikom.

Szczególnie odznaczył się 3 sierpnia 1918, kiedy „na czele swego oddziału /30 żołnierzy/ pod wsią Czuchowska k. Murmańska dokonał ataku na wielokrotnie silniejszy oddział nieprzyjaciela, utrzymując nast. zdobyty teren do czasu nadejścia wojsk angielskich. Za czyn ten otrzymał Order Virtuti Militari”.