Tuż po tym zdarzeniu, jeszcze w maju 1945 Szechyński wyjechał z Sanoka, przybył do Przemyśla i tam włączył się w działanie miejscowej siatki DSZ.
Od 25 stycznia 1945 należał do Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. W strukturze tej organizacji od września 1946 był kierownikiem rejonu wschodniego. Pełnił też funkcję kierownika informacji Rady WiN Przemyśl. We wrześniu 1947 został aresztowany. Podczas śledztwa stosowano wobec niego tortury. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie na sesji wyjazdowej w Przemyslu 18 maja 1948 został skazany na karę śmierci. Postanowieniem Bolesława Bieruta z 3 lipca 1948 wymiar kary został zamieniony na karę dożywotniego pozbawienia wolności.
Zmarł 30 stycznia 1950 w więzieniu we Wronkach i został pochowany na tamtejszym cmentarzu. Później został ekshumowany i pochowany na cmentarzu komunalnym Zasanie w PrzemyśluTu podano datę śmierci 30 grudnia 1950.