Ernest Joschke (ur. 4 marca 1907 w Katowicach, zm. 31 maja 1976 w Rostrevor) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika i pomocnika, trener.

Joschke był wychowankiem 1. FC Katowice, do którego trafił w 1922 roku. W najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce zadebiutował 3 kwietnia 1917 roku w wygranym 0:7 meczu z Ruchem Chorzów, zaś pierwszą bramkę strzelił w tymże spotkaniu. 1. FC Katowice wywalczyło w sezonie 1927 wicemistrzostwo kraju, natomiast Joschke był jedynym zawodnikiem w drużynie, który wystąpił we wszystkich kolejkach ligowym w pełnym wymiarze czasowym. W 1930 roku Joschke został piłkarzem Legii Warszawa. W nowym zespole zadebiutował 14 kwietnia w zremisowanym 1:1 meczu z Ruchem Chorzów. Legia zajęła na zakończenie rozgrywek w sezonie 1928 trzecie miejsce w tabeli, po czym Joschke wrócił do macierzystego klubu i reprezentował go do 1938 roku. W czasie II wojny światowej dorywczo prowadził treningi w 1. FC Katowice. Po zakończeniu działań wojennych wyemigrował do Niemiec, zaś w latach 50. wyjechał do Australii. W Melbourne prowadził miejscowy klub Polonia, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju (1957 i 1958). Zmarł na zawał serca podczas meczu piłkarskiego w Rostrevor.