Kolejnym ordynatem był syn Jana Antoni (1790–1846) prezes Izby Wiłkomierskiej, żonaty z Dorotą Grotkowską (1806–1874) herbu Przerowa III ordynat to jeden z kolejnych synów Jana Bonifacego Piotr (1800–1869) żonaty z Zofią Iselschmit von Milbitz (1799–1871) IV ordynat – syn drugiego ordynata Antoniego Antoni Piotr Jerzy (1833–1881) żonaty od 1859 roku z Elwirą Syruć (1839–1913) herbu Doliwa V ordynat – syn Antoniego Piotra Piotr Antoni (1862–1920) żonaty od 1887 roku z Marią Matyldą Komorowską (1862–1935) był ostatnim ordynatem na Kurman i Murman do 1920 roku, ponieważ rząd łotewski w ramach reformy rolnej znacjonalizował majątek, pozostawiając właścicielom jedynie niewielki ośrodek, który został wkrótce sprzedany przez Marię, wdowę po ostatnim ordynacie.
Ordynacja miała w 1914 roku powierzchnię około 7 tysięcy hektarów w Kurmen i około 8500 ha w Murmen.
Historyczna przynależność administracyjna Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Kurmen, wcześniej wchodząc w skład Księstwa Kurlandii i Semigalii Rzeczypospolitej, znalazł się na terenie ujezdu zelburskiego lub frydrychsztadzkiego guberni kurlandzkiej Imperium Rosyjskiego. W latach 80. XIX wieku wieś należała do parafii Ascheraden.