Na tej orbicie Wind mierzył w sposób ciągły nadchodzący wiatr słoneczny oraz pola magnetyczne i cząstki, zapewniając około godzinę ostrzeżenia dla innych sond związanych z programem ISTP o zmianach w wietrze słonecznym.

17 listopada 1998 roku Wind zaczął przenosić się na serię orbit „płatkowych”, zaprojektowanych w celu przesunięcia go z płaszczyzny ekliptyki. Przeloty powyżej i poniżej ekliptyki (do 60°) pozwoliły sondować obszary przestrzeni międzyplanetarnej i magnetosfery, które nie były wcześniej badane.

W 2004 roku sonda powróciła do punktu wibracji L1, gdzie pozostaje. Pierwotny przewidywany czas misji wynosił od trzech do pięciu lat, ale Wind nadal działał w 2020 roku, ponad 25 lat po starcie. Jeden instrument, spektrometr promieniowania gamma TGRS został wyłączony, nie działa także kilka detektorów na instrumencie EPACT.

Obecne prognozy wskazują, że Wind będzie miał wystarczającą ilość paliwa, aby pozostać w punkcie L1 do przynajmniej 2074 roku. Pomimo formalnego zakończenia programu ISTP w grudniu 2001 roku, Wind nadal odgrywa rolę wspierającą dla wielu innych satelitów prowadzących badania Słońca.

Bibliografia

Kategoria:Sondy kosmiczne Kategoria:Heliofizyka