Teodor Sapiński miał dwanaścioro rodzeństwa: Karolinę Antoninę (ur. 1866), Stefanię (1867–1953), Adama Feliksa Wojciecha (1869–1943), Michała (1871–1918), Edmunda (1872–1959), Marię (1874–1920), Klemensa (1876–1912), Marcelego (1879–1959)Marceli Sapiński (ur. 20 października 1879 w Wieliczce; zm. 20 lipca 1959) był ślusarzem maszynowym. Jako młody chłopiec odbywał praktyki ślusarsko-kowalskie w Fabryce Zieleniewski oraz w Hutach Żelaza – Siemens w Witkowicach i w Ostrawie w Czechach. Służbę wojskową odbył w armii austriackiej. Był starszym kanonierem w artylerii polowej. Walczył w I wojnie światowej. Pracował w Wieliczce w Kuźniach Kopalni Soli i Warzelni jako maszynista. Był mistrzem kotłów parowych. Żonaty z Joanną z domu Cholewą, krawcową, córką rolnika i majstra murarza pracującego w kopalni w Wieliczce, miał z nią troje dzieci: Tadeusza (ur. 1910 w Rożnowej), Marię (ur. 1913 w Wieliczce) i Stanisławę (ur. 1915 w Wieliczce). Pod nieobecność męża, który był na wojnie, Joanna Sapińska zarabiała na życie jako krawcowa. Jak wszyscy wtedy chodziła na wieś, aby zdobyć jedzenie. Przepracowana opieką nad trójką dzieci, zaraziła się tyfusem, i mając słabe serce zmarła w 1920 roku. Jej siostry z Rożnowej pomagały Marcelemu w wychowaniu Tadeusza i Marii, najmłodszą Stanisławę adoptował Teodor Sapiński wraz z żoną.